otwуrz wszystko | zamknij wrzystko

   
 Firma
 Kontakt
 Zapytanie
 Rejestracja
 Referencje
 Umowa
 


Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem Wycieczki po Gruzji » Dla grup » Tematyczne wycieczki » Pielgrzymkowe wycieczki » Żydowskie dziedzictwo
Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem

Historia Żydów Gruzji rozpoczyna się tuż po zburzeniu Pierwszej Świątyni w Jerozolimie. Wszystkie 26 wieków życia na tej ziemi - unikalna część historii światowej narodu żydowskiego.
W wyniku 26 wieków mieszkają razem w Gruzji, Żydzi pojawiają się jako odrębna grupa etniczna - Żydzi gruzińskie. Nie można powiedzieć, że społeczność nigdy nie była prześladowana, ale obiektywnie rzecz biorąc, te dolegliwości, za wyjątkiem tego, że były lokalne, nigdy nie były inicjowane przez Gruzinów. To odróżnia historię Żydów mieszkających wśród Gruzinów. Tolerancja w Gruzji ma głębokie korzenie. Wspólna od niepamiętnych czasów w światopoglądu narodu wybranego żydowskiego było znane i w Gruzji, więc gruzińskie króle (co panowali w X-XVIII ww.), swą genealogie związywali z biblijnymi postaciami, nazywając siebie potomkami Jessego, Dawida i Salomona, które zrodziły Chrystusa. W tej wierze, i wziąta na szczyt ideologia państwowa. Według gruzińskich historycznych źródeł hiton Pana poszedł do Gruzinów, według legendy nieprzemijającej tuniki Pana, został dostarczony Mcchetskim rabinem Eliosem do Iberii (Gruzja), o którym mowa w partii Matki Bożej, a Żyd Elios z Mcchety był jednym z dystrybutorów chrześcijaństwa w Gruzji.

Oczywiście, w takim kraju może nie być miejscu dla opresji i fizycznej eksterminacji Żydów. Gruzińskie Żydzi organicznie zostały zawarte w gruzińskim społeczeństwie. Aktywna świadomość narodowa Żydów, z powodu panującej moralności Gruzji przyjaznego klimatu znajduje odzwierciedlenie w masowej emigracji po roku 1970. Trzeba powiedzieć, że Gruzja od dawna ma dobre stosunki z Izraelem. I w trudne dla Gruzji czasy 1992-1993 Izrael jednym z pierwszych państw obcych otworzył swoją ambasadę w Tbilisi i rozpoczął wysyłanie dostaw humanitarnych: leki, odzież, żywność, różnorodność sprzętu.

We wrześniu 1998 r., Gruzja obchodziła 2600-lecie życia razem gruzińskich i żydowskich narodów. Data ta została uznana przez znaczącą w szczeblu państwowych obchodów głównych. "Jest to jeden z najbardziej historycznych wydarzeń, w którym byłem obecny podczas całego okresu mojej pracy" - powiedział w dniu 09 września 1998r. na spotkaniu z prezydentem Gruzji Eduardem Szewardnadze,szef delegacji izraelskiej, obecnie prezydent Izraela Mosze Kacaw. - Nie możemy jeszcze w pełni docenić ogromną wagę tego wydarzenia, ponieważ rozmawiamy o historii 26 wiekowego pokojowego współistnienia...".

Dziś w Gruzji, według różnych szacunków od 8 do 12 tysięcy Żydów, z których większość mieszka w stolicy. W Tbilisi są dwie synagogi, Ashkenazska i Sefardska, istnieje esziwa-kolel "Or Emet", szkoła-heder "Tiferet Cvi".

Pierwsze wzmianki o Żydach w Gruzji znajdują się w annałach "Kartlis cchowreba", i tu się powiązuje ich początek w kraju ze zniszczeniem Pierwszej Świątyni (586 p.n.e.). Najwcześniejsze archeologiczne dowody obecności Żydów w Gruzji - nagrobki z inskrypcjami w językach starożydowskim i aramejskim w pobliżu dawnej stolicy Gruzji Mcchety, pochodzący z III -IV wieku. 
Poinformowano, że Żydzi osiedlili się w Zanawi - w starożytnej gruzjńskiej miejsowości, w pobliżu Mcchety (może to jest przedmieście lub kwartał Mcchety), po 586 p.n.e., kiedy król babiloński Nabuchodonosor II zniszczył Jerozolime i świątyni w Jerozolimie, a Żydzi zostali deportowani. Można przypuszczać, że ta tradycja podaje przybycie Żydów z Babilonii do Gruzji, południowej części, która weszła w 539 p.n.e. do drewniego państwa perskiego Achemenidów (558-330 ll p.n.e.). Z południowej Gruzji żydzi stopniowo osiedlili się w innych regionach kraju.

O osiedleniu Żydów w Zanawi pisze w 11 wieku gruziński historyk Leonti Mroweli w annałach "Życie Kartlii": Kiedy król Nowuchodonosor zdobył Jerozolimę, Żydzi, którzy uciekli stamtąd przyszedł do Kartlii i poprosili u Mccheckiego gospodarza nadział. Dał im [miejsce] i umieścił na rzekę Aragwi, o nazwie Zanawi... Kilka lat później został królem Persji syn Spandiata Baram, znany pod nazwą Ardaszir, przewyższał wszystkich królów Persji. Podbił Babilon i Asyrie, zarówno Greków i Rzymian. W tym samym czasie podbił Kartlijców. I było w Kartlii więc zmieszanov wszystkie te plemiona i mówili tutaj w sześciu językach: ormiański, gruziński, chazarów, syryjski, hebrajski i grecki. Języki te znali wszystkie króle Kartlii, wszystkie ludzie. Z tego widać że Żydzi w Zanawi faktycznie mieli autonomię i własną ziemię. 
Niestety, bardzo niewiele informacji zostało na temat losu Żydów gruzińskich w średniowieczu, niema szczegółowych opisów życia w epoce niepodległości i dobrobytu Gruzji (1089-1213), która rozpoczęła się w okresie panowania Dawida Budowniczego. Niestety, Marco Polo, który odwiedził ziemię w 1272, zauważył, że "w Tyflisie żyją chrześcijanie - gruziny i ormianie, a także muzułmany i żydzi".

Nathan Eliaszhwili w swojej książce o historii Żydów Gruzji (1926) twierdził, że Gruzini są z natury gościnni i serdecznie witani w domu każdego przybysza. Tak przyjmować Żydów z wyróżnieniem uważali za swój moralny obowiązek, bo uważano, że ukochana i czczona przez Gruzinów królewska dynastia Bagratidów pochodzenia żydowskiego.

Gruzińscy Żydzi codziennie korzystają z języka gruzińskiego - a u części niektórych grup etnicznych góralskich gruzińskich, na przykład swaneci, chewsury i tusziny nadal istnieją legendy historyczne, związane z przejściem swoich przodków do wiary żydowskiej. Ponadto, w jednym z dużych wsiach swaneckich nadal przechowywana jako relikt dawna zwoja Tory. Aż do połowy 20 wieku swaneckie starcy, podejmowali ważnych decyzji dla społeczności, przysiągały na tej rolecie, choć przez wiele wieków byli prawosławni .

W pierwszej połowie XIX wieku Gruzja miała dobrobyt gospodarczy, który naturalnie odczuły i Żydzi. Układanie dróg, linii kolejowych, rozwój portów, rozwoju przemysłu i rolnictwa przyczyniły się do ożywienia handlu, co doprowadziło do znaczących zmian demograficznych. Całe społeczności migrowali z obszarów wiejskich do miast. Pojawiły się nowe społeczności Suchumi, Poti, Batumi, na wybrzeżu Morza Czarnego. Znacznie wzrosła, niewielka w te czasy wspólnota w Tbilisi.

Włączenie Gruzji do Imperium Rosyjskiego w 1801 roku zmieniło sytuację gospodarczą, polityczną i społeczną Żydów. Od początku z zadowoleniem przyjeli rząd rosyjski, ale wkrótce poczuli jego antysemityzm. Ale były w przyłączeniu Gruzji do Rosji i pozytywne aspekty: stopniowo zaczeli się powiązywać gruzińskie i rosyjskie środowiska żydowskie. Dekret 1804 roku, który obejmował Kaukaz w strefie osiedlenia, pozostawiał osiedlać w Gruzji rosyjskich Żydów. Zostały one przyciągnione do możliwości gospodarczych i łagodnego klimatu. Żydzi aszkenazyjskie miali zawody, co ułatwiali wejście do kulturze żydowskiej rosyjskim gruzinam: wśród nich farmaceuci, lekarze, krawcy, jubilery, zegarmistrzy, itp. Komunikacja między lokalnymi i innymi żydami była początkowo bardzo ograniczona. Oni nie wiedzieli nawzajem języków, ich nawzajem dzieliła ściana nieprzyjaźni. Ustanowić rzeczywistą współpracę między obiema społecznościami żydowskimi próbowali syjoniści. Ogólne idea syjonizmu zaczeła się szerzyć wśród Żydów Gruzji w drugiej połowie XIX wieku, dzięki czemu setki rodzin wyjechało do Erec Isroel.
 
Bez względu na to, jak ewoluowało życie gruzińskich Żydów, bez względu na odczuwalne trendy były, określeną zawsze była rola Erec Iisroel. Natan Eliaszwili napisał: "Miłość i pożądanie do Erec Israel była głęboka. Żyd marzył całe życie pojechać na stale do Erec Isroel, kiedykolwiek zobaczyć to na własne oczy, czy umrzeć tam na starość lat".

Święta ziemia miała ogromne znaczenie dla chrześcijańskiej Gruzji. Gruzini-chrześcijanie od wieków pielgrzymowali do Palestyny, zbudowano tam kościoły, klasztory. Gruzińskie klasztory pojawiły się na górze Synaj, w Betlejem, Jerozolimie, najpopularniejszym z nich jest Klasztor Świętego Krzyża w Jerozolimie, gdzie według legendy pochowany Szota Rustaweli, największy gruziński poeta z XII wieku.

W 1950-e lata, przyspieszony rozwój gospodarczy Gruzji, sytuacja finansowa Żydów zaczęła się poprawiać. W latach 60-tych, setki Żydów uczono w szkołach, udali się do nauki, przemysłu, techniki, które wkrótce otrzymali znaczącą pozycję w społeczeństwie. Większość utrzymuje religię i tradycje swoich przodków. Pomimo ponad półwieku komunistycznej dominacji gruzińskich Żydów do dziś nadal przestrzegają się przymierzy obrzezania, prywatnej ceremonii ślubnej, prawa koszerności, świętowanie szabatu i wszystkich święt żydowskich. Wspólnota w Gruzji zawsze dbała o koszernej żywności, piecenie macy i wsparcia finansowego synagog, które w okresie sowieckim nie obserwowane w rosyjskich wspólnotach.

Na początku lat 70-tych, do Izraela z Gruzji wyjechało około 30.000 ludzi.

Już po rozpadzie ZSRR, gruzińskich Żydów odwiedzili wiele swoich krewnych w Izraelu, i zaczęli odwiedzać kraj, w którym się urodzili. To miało wielki wpływ na różne aspekty życia Żydów w Gruzji, wzrosła świadomość narodowa, aktywnie zaczeła rozwijać się kultura w żydowskim życiu, więcej młodzieży było zaangażowano. Jednocześnie te kto wyjechali z Gruzji poczuli ich głęboki związek z Gruzinami i identyfikował się z ich samostanowieniem. W Izraelu, stanowią one mocne braterstwo i zachowali język gruziński.

Poza Tbilisi małe społeczności żydowskie istnieją w Gori, Kutaisi, Batumi, Curami, Kareli, Achałcyche i w niektórych innych miastach. W połowie lat 90-ch w końcu opróżnione żydowskie osiedlia. Na przykład, w Kulaszi oprócz synagog i cmentarzy obecnie Żydów w mieście przypomina nowo powstały Muzeum przyjaźni gruzińsko-żydowskiej.

Historia Kutaisi.
W Kutaisi Żydzi mieszkali głównie w północno-wschodniej części miasta, na lewym brzegu rzeki Rioni. To miejsce nazwano ulicą Szaumiana. Jest to ten obszar, zasiedlony przez Żydów bardziej kompaktowo niż inne. Czas zmienił wiele rzeczy, a nawet nazwę ulicy. Dziś ulica nazywa się Gaponowa. Boris Gaponov przetłumaczył "Rycerz w tygrysiej skórze", wzbogacił kulturę żydowską i przedstawił kulturę gruzińską w Izraelu. Został odznaczony najwyższą nagrodą Gruzji - Rustaweli, pośmiertnie. W miarę upływu czasu, większość Żydów wyjechało z Kutaisi do swojej historycznej ojczyzny. Niewielka ilość pozostałych rodzin żydowskich nie żyją tak kompaktowo, rzadko można usłyszeć tą mowę, ze zczególną cechą gruzińskich Żydów. Ale można usłychać w mowie Gruzinów, którzy wciąż żyją na ulicy Szaumiana tej cechy i będzie nadal słyszalny w okolicy.

W Kutaisi pozostała mała synagoga odnosząca się do tego czasu, w 1835 roku zbudowano drugą synagogę , znaną jako Górna lub Mcwane Kwawili. W 1886 roku została zbudowana trzecia synagoga, była znana jako "Wielka Synagoga". Tu teraz zbierają się rano i wieczorem kilku Żydów, którzy pozostali w Kutaisi. Bardzo często modlitwa, jako taka, nie uruchamia się, ponieważ kult wymaga obecności 10 mężczyzn w wieku powyżej 13 lat - "minian". W Kutaisi dwie osoby siedzą w synagodze rano aż do wieczora. Są strażnikami. Otwierają drzwi dla izraelskich turystów... i ochraniają książki. Książki, które nikt nie czyta. Przychodzą się modlić nie wiedząc hebrajskiego. Te książki nie zazdroszczę żadnej synagogi, biblioteki, a nawet muzeum. Gdzie indziej można znaleźć Talmud Babiloński, drukowany w Warszawie 150 lat temu, modlitewnik drukowany w Hamburgu te same 150 lat temu. Góry książek pokryte kurzem i pleśnią, ułożone w stosy na krzesłach, na których niema komu siedzieć.

Historia Batumi.
Społeczność żydowska została założona w 1878 roku, po przyłączeniu miasta do Imperium Rosyjskiego. Jednym z rafinerii należących do rodziny Rotczildśw w towarzystwie rosyjskich Żydów, i oni dali pieniądze na budowę synagogi. Synagoga na przestrzeni lat wielokrotnie zamykana, ale wiosną 1993 Batumi wrócił społeczności żydowskiej synagogę. Synagoga żydowska działa podobnie do synagog w Haadze i Amsterdamie.

Centrum życia żydowskiego dzisiaj jest Tbilisi. Są tam nie tylko rabine, ale rzeźnik, moel itp. Funkcjonuje dzisiaj Sefardska i Aszkinazyjska synagogi.
Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem
 
Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem
 
Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem

Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem

Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem

Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem

Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem

Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem
 
Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem

Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem

Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem

Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem

Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem
 
Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem

Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem

Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem

 Historia żydów w Gruzji: 26 wieków razem


  
 
Zamуw   Stań partnerem   Dodatkowe warunki Dodatkowe warunki
     
  © 2011-  Biuro Turystyczne - +Geofit Travel | Datenschutz,Nutzung,Impressum.
Counter@Mail.ru
 

 
Login



Login:
 
Passwort:
 
       
 
Zapomniales hasla?


 
 

Touroperator in Georgia Туроператор по Грузии и Кавказу Touroperator in Georgia Touroperator in Georgia Reiseveranstalter in Georgien Tour operateur l'Georgia Tour Operateur Georgia Tour Operateur Georgia